Świadczenie przedemerytalne – komu przysługuje

Jak wszystkim wiadomo w naszym kraju o pracę nie jest łatwo. Ciężko znaleźć zatrudnienie ludziom młodym, a co dopiero osobom, które straciły pracę zaledwie na kilka lat przed emeryturą. Ostatnią deską ratunku w takich sytuacjach może się okazać świadczenie przedemerytalne.

Aby otrzymać świadczenie przedemerytalne należy spełnić szereg warunków związanych przede wszystkim z:

przyczyną utraty dotychczasowych dochodów, a raczej przyczyną stania się bezrobotnym,
stażem pracy u danego pracodawcy,
wiekiem,
długością okresu uprawniającego do emerytury (jest to suma wszystkich okresów w twoim życiu, które uznane zostały za „zaliczające się do emerytury” - np. (i przede wszystkim) okresy zatrudnienia czy prowadzenia działalności gospodarczej).

Po spełnieniu powyższych wymagań, które za chwilę doprecyzuję, ubiegający się o świadczenie przedemerytalne powinien zarejestrować się jako bezrobotny i pobierać przez pół roku zasiłek dla bezrobotnych. Po tym okresie powinien w terminie 30 dni złożyć wniosek o świadczenie przedemerytalne, które wyniesie w tym roku 670 zł. miesięcznie.

Tyle w skrócie – wróćmy do pytania zadanego w tytule niniejszego artykułu – komu ono właściwie przysługuje? Ustawa wyróżnia 6 odrębnych sytuacji. Jeżeli spełnisz wszystkie warunki określone w jednym z poniższych wyliczeń, możesz uznać się za szczęśliwca który świadczenie przedemerytalne dostanie.

Sytuacja pierwsza

Rodzaj utraconego przychodu: pozostawałeś w stosunku pracy lub stosunku służbowym,
Przyczyna: stosunek ten rozwiązano z powodu likwidacji lub niewypłacalności pracodawcy. W przypadku więc gdy przyczyna rozwiązania jest inna – zasiłek nie będzie przysługiwał. (niewypłacalność musi nastąpić w rozumieniu ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy),
Staż: okres pozostawania w tymże stosunku pracy (lub służbowym) nie może być krótszy niż 6 miesięcy. Jeżeli więc pracowałeś tylko 4 miesiące i Cię zwolniono – nie dostaniesz świadczenia.
Wiek: w dniu rozwiązania stosunku pracy lub służbowego – kobieta powinna mieć co najmniej 56 lat, mężczyzna zaś 61 lat. Liczy się więc wiek w momencie rozwiązania stosunku pracy nie zaś w momencie przyznawania świadczenia (będziesz wtedy już pół roku starszy).
Okres uprawniający do emerytury: w dniu rozwiązania stosunku pracy lub służbowego – kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 20 lat, mężczyzna zaś 25.

Sytuacja druga

Rodzaj utraconego przychodu: Pozostawałeś w stosunku pracy lub stosunku służbowym,
Przyczyna: stosunek ten rozwiązano z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Umowa powinna być więc rozwiązana w trybie ustawy z dnia z dnia 13 marca 2003 r o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników DZ.U nr 90 poz. 844. Wzmianka o tym trybie powinna być wskazana w świadectwie pracy.
Staż: okres pozostawania w tymże stosunku pracy (lub służbowym) nie może być krótszy niż 6 miesięcy. Jeżeli więc pracowałeś krócej niż 6 miesięcy – nie dostaniesz świadczenia.
Wiek: w dniu rozwiązania stosunku pracy lub służbowego – kobieta powinna mieć co najmniej 55 lat, mężczyzna zaś 60 lat. Liczy się więc wiek w momencie rozwiązania stosunku pracy nie zaś w momencie przyznawania świadczenia (będziesz wtedy już pół roku starszy).
Okres uprawniający do emerytury: w dniu rozwiązania stosunku pracy lub służbowego – kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 30 lat, mężczyzna zaś 35 (czyli 5 lat dłużej niż w sytuacji pierwszej).

Sytuacja trzecia

Rodzaj utraconego przychodu: prowadziłeś pozarolniczą działalność gospodarczą.
Przyczyna: została ogłoszona upadłość prowadzonej przez Ciebie działalności (zgodnie z prawem upadłościowym). Jeżeli więc sprzedałeś firmę lub ją zlikwidowałeś świadczenia nie dostaniesz.
Staż: działalność gospodarcza powinna być prowadzona nieprzerwanie i nie krócej niż 24 miesiące. Za cały ten okres powinny być opłacone składki na ubezpieczenia społeczne.
Wiek: w dniu ogłoszenia upadłości – kobieta powinna mieć co najmniej 56 lat, mężczyzna zaś 61 lat.
Okres uprawniający do emerytury: w dniu ogłoszenia upadłości – kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 20 lat, mężczyzna zaś 25.

Sytuacja czwarta

Rodzaj utraconego przychodu: renta
Przyczyna: renta została utracona z jakiejkolwiek przyczyny.
Staż: renta pobierana nieprzerwanie przez okres 5 lat.
Wiek: w dniu ustania prawa do renty kobieta powinna mieć co najmniej 55 lat, mężczyzna zaś 60 lat.
Okres uprawniający do emerytury: w dniu ogłoszenia upadłości – kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 20 lat, mężczyzna zaś 25.

Sytuacja piąta

Rodzaj utraconego przychodu: Pozostawałeś w stosunku pracy (sytuacja nie dotyczy więc stosunku służbowego)
Przyczyna: stosunek ten rozwiązano z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Umowa powinna być więc rozwiązana w trybie ustawy z dnia z dnia 13 marca 2003 r o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników DZ.U nr 90 poz. 844. Wzmianka o tym trybie powinna być wskazana w świadectwie pracy.
Staż: okres pozostawania w tymże stosunku pracy nie może być krótszy niż 6 miesięcy.
Wiek: wiek w tym przypadku nie gra żadnej roli. Uznano po prostu że jeżeli ktoś ma odpowiednio długi okres uprawniający do emerytury (patrz punkt następny) to zasługuje na świadczenie.
Okres uprawniający do emerytury: w dniu rozwiązania stosunku pracy kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 35 lat, mężczyzna zaś 40.

Sytuacja szósta

Rodzaj utraconego przychodu: pozostawałeś w stosunku pracy lub stosunku służbowym,
Przyczyna: stosunek ten rozwiązano z powodu likwidacji lub niewypłacalności pracodawcy. W przypadku więc gdy przyczyna rozwiązania jest inna – zasiłek nie będzie przysługiwał. (niewypłacalność musi nastąpić w rozumieniu ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy),
Staż: okres pozostawania w tymże stosunku pracy (lub służbowym) nie może być krótszy niż 6 miesięcy.
Wiek: wiek, podobnie jak w sytuacji piątej nie gra tutaj żadnej roli.
Okres uprawniający do emerytury: w dniu 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub służbowego – kobieta powinna posiadać okres uprawniający do emerytury w wysokości co najmniej 34 lat, mężczyzna zaś 39. Wynika z tego, iż okresy przepracowane w roku „bieżącym” nie wliczają się do okresów uprawniających do emerytury.

Jak widać o świadczenie przedemerytalne nie jest wcale tak łatwo. W kolejnych artykułach omówione zostaną kolejne zagadnienia związane z niniejszym tematem.